Dat vroeg ik mij af in 2015, als stagiaire behandelcoördinator in de JeugdzorgPlus in Amsterdam. Naast gemengde woongroepen waren er gescheiden jongens- en meisjeswoongroepen. Dit had te maken met de sekse specifieke problematiek van de jongeren en de bescherming die op deze manier sekse specifiek kon worden geboden. In het kader van stabilisatie en bescherming was een scheiding voor een bepaalde periode van belang. Dat hierdoor binnen de muren minder ruimte was voor het aangaan van sociale contacten, vriendschappen, intimiteit en seksualiteit was onvermijdelijk. Toch zijn dit juist belangrijke ontwikkeltaken van jongeren. Wat ook bleek uit de praktijk, als zij op verlof waren geweest en even de vrijheid hadden gevoeld om te experimenteren. De manier waarop was dan echter anders dan je ze zou gunnen.